Op 9 november 2006 stelde het UNDP (het ontwikkelingsprogramma van de Verenigde Naties) het Human Development Report 2006 (HDR) voor met als titel
“Verder dan schaarste: macht, armoede en de wereldwatercrisis”.

Het rapport roept op om dringend meer werk te maken van de Millenniumdoelstelling 7 met betrekking tot water en sanitaire voorzieningen. Minder dan tien jaar scheidt ons van de 2015-horizon,….! Water moet hoger op de politieke agenda komen en moet een hoofdstrategie worden binnen de armoedebestrijdingsplannen. De internationale hulp moet minstens verdubbelen om deze doelstellingen te bereiken.
Het gebrek aan zuiver water en sanitaire voorzieningen kost jaarlijks het leven aan 1,8 miljoen kinderen en het remt de (economische) ontwikkeling af.

Volgens het UNDP-rapport wordt er wel veel over deze problemen gepraat, maar worden er nog steeds te weinig concrete acties ondernomen. Om daar iets aan te veranderen is er een mondiale actie nodig die de inspanningen beter coördineert en het thema hoger op de agenda zet. De G8 moet dit plan actief steunen.

In het rapport wordt het volgende gesteld om dringend iets aan deze crisis te doen:

• Drinkwater moet erkend worden als een mensenrecht. Iedereen moet minstens 20 liter drinkwater per dag krijgen en dit moet gratis zijn voor de armsten (ter vergelijking, in België gebruikt men 110 liter per dag). Waterschaarste is hiervoor een zeer slecht excuus, want quasi overal op onze planeet is er voldoende zoet water aanwezig om daaruit voor ieder 20 l zuiver drinkwater te puren. Het rapport benadrukt het onevenwicht tussen de stedelingen enerzijds en de mensen op het platteland en in sloppenwijken anderzijds: deze laatsten betalen tot 5 à 10 keer meer voor hun water dan de meer fortuinlijke stedelingen. Arme gezinnen uit bijvoorbeeld Jamaica, Nicaragua en El Salvador besteden tot 10% van hun inkomen aan water, terwijl dit bij ons minder dan 1% is. Dit is fundamenteel onrechtvaardig.
• Elk land moet zelf de nodige (financiële) inspanningen leveren op vlak van water en sanitaire voorzieningen. De overheden van de landen in het Zuiden geven te weinig aandacht aan water en sanitaire voorzieningen. In Afrika bijvoorbeeld bedragen de publieke uitgaven voor drinkwater- en sanitaire voorzieningen slechts 0,5 % van het BNP. Ter vergelijking, in Ethiopië bedragen de militaire uitgaven 10 keer het budget voor water, in Pakistan 47 keer meer. Het rapport stelt dat water en sanitatie hoger in de armoedebestrijdingsplannen moet komen en er minstens 1% van hun BNP moet in geïnvesteerd worden.
• Er is belangrijker internationaal engagement en een plan nodig om deze watercrisis te keren. Het rapport stelt dat jaarlijks zo’n 3,4 tot 4 miljard dollar meer moet vrijgemaakt worden aan internationale hulp boven op de huidige 3 miljard dollar. Samen met de verhoogde inspanning van de ontwikkelingslanden zelf, zou in totaal 10 miljard dollar extra moeten vrijgemaakt worden willen we overal de Millenniumdoelstelling bereiken, en ook de huidige achterstand in Afrika ophalen. Ter vergelijking, 10 miljard $ is het equivalent van 5 dagen militaire uitgaven op wereldniveau.
• De arme boeren worden geconfronteerd met een dubbele watercrisis: plaatselijke waterschaarste door de klimaatswijziging en meer en meer competitie voor het beschikbare zoet water tussen de (stedelijke) bevolking, industrie en (industriële) landbouw. Diegenen met de zwakste rechten, - met name de kleine boer en de vrouwen -, dreigen de strijd te verliezen.  Duidelijker rechten voor de arme boeren, meer efficiëntie in irrigatie en aanpassingsprogramma’s aan de klimaatwijziging dringen zich op.

Het rapport stelt ook klaar en duidelijk dat investeren in water en sanitaire voorzieningen in het Zuiden een belangrijke invloed heeft op alle andere Millenniumdoelstellingen waarbij berekend werd dat 1 $ geïnvesteerd in water 8 $ genereert door een betere gezondheid en dus minder gezondheidskosten, een betere productiviteit wegens minder ziekten, een betere scholing wegens minder tijd nodig om water te gaan halen door kinderen, tijd die vrij komt om landbouw- en economische activiteiten te ontplooien ...

Dit rapport geeft op een zeer duidelijke manier weer wat PROTOS reeds geruime tijd stelt:

PROTOS onderschrijft volop de Millenniumdoelstellingen!
Om die te halen is  “Water, DE hefboom tot ontwikkeling”
PROTOS wil dat:

• Waterbeheer rechtvaardig, participatief en duurzaam is.
• De overheid het recht op water voor ieder garandeert.
• Watergebruikers en lokale besturen een sleutelrol spelen bij het plannen en beheren van watersystemen
• De internationale gemeenschap meer solidariteit opbrengt die aansluit bij lokale processen in het Zuiden.
• De ingezette middelen wereldwijd minstens 2X hoger worden.

Download de samenvatting van het HDR 2006 rapport: Beyond scarcity: Power, poverty and the global water crisis  (PDF 1.7 Mb)

Meer info vindt u op de website http://hdr.undp.org/hdr2006/

Wat zijn onze eisen op Belgisch vlak?

De internationale hulp voor water en sanitaire voorzieningen bedroeg in 2004 slechts 6% van het totaal aan ontwikkelingssteun: dit komt dan nog vooral door multilaterale hulp en specifieke US hulp voor wederopbouw in Jordanië, Irak en Palestina voor water. De internationale bijdragen voor water en sanitaire voorzieningen zijn zelfs gedaald ten opzichte van 10 jaar geleden toen ze 8% bedroegen.

De trend van de laatste jaren binnen de Belgische ontwikkelingssamenwerking is dat jaarlijks ongeveer 11 à 19 miljoen $ naar investeringen in water en sanitaire voorzieningen gaat in het Zuiden (ongeveer slechts 1% van ODA Official Development Aid)) . De ons omringende landen zoals Duitsland, Nederland en Frankrijk besteden een belangrijker deel ( 1.4 tot 3.8%) van hun ontwikkelingsbudget aan water en sanitaire voorzieningen (resp. 284 miljoen USD, 73 miljoen USD en 122 miljoen USD voor 2004).[1]

We pleiten er dan ook voor dat België de 0.7% van het BNP waar maakt als budget voor ontwikkelingssamenwerking en dat er een grotere prioriteit gegeven wordt aan water en sanitaire voorzieningen binnen ons beleid en budget op federaal niveau maar ook op regionaal niveau.

Een belangrijk aandeel voor water en sanitaire voorzieningen dat minstens het internationale gemiddelde van 6% bedraagt, is het minste wat we kunnen doen om onze solidariteit met het Zuiden kenbaar te maken, en……. investeren in water en sanitaire voorzieningen is DE beste strategie voor sociale en economische ontwikkeling.

“Indien we de doelstellingen i.v.m. water en sanitaire voorzieningen niet halen verdwijnt meteen de hoop om alle andere doelstellingen te halen”, stelt nog hetzelfde HDR 2006 rapport.

" water maakt vrij - l'eau, un droit naturel - water powers people - agua por la vida "

PROTOS 24/11/06